تبليغاتX
مي نويسم پس هستم

قلم خویشاوند آن من راستین من است

عطیه روح القدس من است

زبان دفتر های خاکستری و سبز من است

همزاد آفرینش من

زاد هجرت من

همراه هبوط من

و انیس غربت من

و رفیق تبعید من

(دکتر شریعتی)

+ نوشته شده در  چهارشنبه 15 مهر1388ساعت 4:12 بعد از ظهر  توسط شيوا | 

می خواهم بدانی

این را که

اگر از پنجره

به ماه بلورین ، شاخه سرخ

پاییز کند گذر

بنگرم.

اگر در کنار آتش

دست بر خاکستر نرم

بر تن پر چروک هیزم سوخته زنم

همه چیزی مرا به سوی تو می آورد.

گویی هر آنکه هست

رایحه ، روشنی و رنگ

قایق های خردی اند

راهی جزیره های تو که چشم به راه منند......

پابلو نروا.....

+ نوشته شده در  پنجشنبه 27 فروردین1388ساعت 9:20 بعد از ظهر  توسط شيوا | 

باید صفر شده باشی

          در جاده های ریاضت

               هنگامی که

                         ۲دوتا را هرچه که بخواهی 4 نمیشود

        در لاینتهای صفر بود

         که ایستاده بودم از آغاز جهان

         سفر در پیراهنی که یوسف

                                         چاهی که همیشه

                                        و گرگی که تو باشی

                                                       بی آنکه معذرت بخواهم               

                                                      تا علیه السلام شدم

                ریاضیات اگر دوست داشتمه ام

                           برای 4شنبه بود که آتش می زدم قبل از عید

          در 7جا

                    سرخی تو از من                   هرچه که دارم برای تو

 

 

                                                              حامد پورشعبان

+ نوشته شده در  جمعه 18 بهمن1387ساعت 7:3 بعد از ظهر  توسط شيوا | 

کل ماجرا به همین سادگیست که می گویم

حکایتی در ما هست

که برای گفتنش به اینجا آمدیم

آن وقت

باران را بر ما نازل می کنند

تا غروب های ما غم انگیزتر شود

و باد را بر گندم زاران

و کوه را بر سنگ به سنگ

و بر لبان رودخانه ها

هجاهایی از جهان هایی که پیش از این در آن زیسته ایم

و از همه بدتر

ماه را

در آسمانی که این همه وسعت دارد

تنها گذاشته اند که مارا به گریه بیندازد

با این همه

این ها همه

پیش زمینه آن حکایتیست که باید به یاد بیاوریم

اما نمی آوریم

                                                                                         حافظ موسوی

+ نوشته شده در  یکشنبه 21 مهر1387ساعت 10:39 بعد از ظهر  توسط شيوا | 
دوستت دارم همانند پنجره ای که تا صبح به انتظار خورشید به آسمان خیره می ماند.

دوستت دارم همانند ماهی قرمز کوچک حوض که از زیر سقف آبیه خود به پرنده آسمان خیره مانده و حوض کوچک خود را دریا می پندارد.

دوستت دارم همانند کلامی که هنگام سکوت بین چشمان ما می چرخد.

 

+ نوشته شده در  شنبه 26 مرداد1387ساعت 4:23 بعد از ظهر  توسط شيوا | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
اگر کسی رو دوست داری ترکش کن.
اگر قسمت تو باشد باز میگردد,
اگر هم باز نگشت یعنی به تو تالق نداشته,
پس همان بهتر که رفت

نوشته های پیشین
مهر 1388
فروردین 1388
بهمن 1387
مهر 1387
مرداد 1387
تیر 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
مهر 1385
مرداد 1385
تیر 1385
خرداد 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
اسفند 1384
بهمن 1384
دی 1384
آذر 1384
آبان 1384
مهر 1384
شهریور 1384
مرداد 1384
تیر 1384
خرداد 1384
اردیبهشت 1384
فروردین 1384
اسفند 1383
پیوندها
بچه های کوچه پشتی
کوير
پرواز
گلي خانوم
یه داداشیه خندون
کلبه ی تنهایی
عاشق شدی بیا
پاییز طلایی
آنسوی واقعیت
سامان پرسپلیسی
دریای عشق
میلاد
جسد
دختری به نام ب
شبهای سفید
به عشق داریوش
شب گریه
شیدا
رقص عشق در پلوتون
سیاوش
کشکول
محمد نونوا
مرگ،تقسیم انسان میان آسمان و زمین
علی
شهاب و سارا
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM